สาวน้อยร่านรัก เล่ม 2

โดย: อัณณากานต์ / รตี / ตั้งใจเขียน



ตอนที่ 3 : คนของผม


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


“นุจ๊ะ นายหัวให้ไปช่วยดูแอร์ที่วิลล่าบีหกจ้ะลูกค้าจะออกตอนบ่ายโมงนะ” ณดาแวะมาบอกงาน

“ได้เลยณดาขอบใจนะความจริงโทรมาก็ได้ไม่เห็นต้องเดินมาเลยเหนื่อยเปล่าๆ ร้อนก็ร้อน”

“ณดามีขานะถึงจะสั้นไปหน่อยก็เถอะ อยากแวะมาหานุด้วยจะมาชวนไปกินส้มตำไม่ใช่มาชวนจะให้ช่วยพาไปหน่อยนุไปกับณดาได้ไหม ยัยจี๊ดกับพี่วิไลเขาไม่อยากกินกัน” ทุกครั้งที่ณดามีรอบเดือนเธอจะอยากกินแต่ของเผ็ดๆ แซ่บๆ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

“ได้สิเจอกันที่ลานเที่ยงครึ่งนะ” เขาหันมายิ้มให้เธอ

วันนี้เจ้านายสุดหล่อให้เธอมาประจำที่บาร์น้ำข้างสระ เธอยืนดูรายการเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ต่างๆ ก็แทบจะเมาล้มพับอยู่ตรงนั้นแค่ได้กลิ่นก็จะแย่แล้วบวกกับมีรอบเดือนด้วยแถมอากาศก็ร้อนอีก ณดายืนเหงื่อตกหน้าซีดอยู่ริมสระน้ำแต่ก็ฝืนทำหน้าให้ปกติเหมือนไม่เป็นอะไร

เธอไม่อยากจะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่แค่นี้ก็ได้อภิสิทธิ์เหนือคนอื่นไม่รู้เท่าไหร่แล้ว พนักงานที่แก่เรียกเธอว่า “คุณณดา” ทุกคนส่วนที่อ่อนกว่าแทบจะยกมือไหว้ด้วยซ้ำ

ณดายืนยิ้มยืนให้บริการลูกค้าอยู่เกือบสองชั่วโมงจึงแจ้งพี่บาร์เทนเดอร์ว่าขอไปเข้าห้องน้ำสักครู่

“วิชัย ณดาไปไหนล่ะ” เจ้านายหนุ่มเดินมาถามหาลูกน้องที่เขารักสุดหัวใจ

“ไปเข้าห้องน้ำครับนายหัวไปสักพักแล้ว ดูหน้าซีดๆ ไม่รู้ว่าไม่สบายรึเปล่าวันนี้ร้อนมากด้วย”

ณดากำลังยืนกุมท้องอยู่ที่หน้าห้องน้ำบทมันจะปวดก็ปวดขึ้นมาเฉยๆ ซะอย่างนั้นท้องเจ้ากรรม

“ณดาเป็นอะไร” ภาณุเดชรีบปรี่เข้ามาหา

“ณดาปวดท้องค่ะไม่ต้องตกใจผู้หญิงส่วนใหญ่ก็ปวดกันทุกเดือนค่ะ” เธอจับแขนเขาไว้เพื่อพยุงตัว

“กลับไปนอนเถอะ ณดาหน้าซีดมากเลย” เขาบอกเธอด้วยความห่วงใย

“ยังงั้นณดาก็ต้องหยุดงานเดือนละสองวันเลยนะคะขอณดากลับไปนั่งทำงานที่เดิมก็พอค่ะที่ข้างสระมันร้อนไปนิดนึงสำหรับวันแบบนี้ เดี๋ยวเที่ยงได้กินส้มตำณดาก็หายแล้วค่ะเวลาได้กินอะไรแซ่บๆ แล้วมันจะดีขึ้นเอง นุจะพาไปนะคะ” เธอบอกเขาด้วยเสียงติดจะแข็งๆ

“ไปเถอะเที่ยงนี้ลูกค้า VIP จะมาพี่ต้องอยู่รอรับค่ะ” เขาจูงมือเธอให้กลับมานั่งทำงานที่เดิม

“คุณวิไลฝากดูณดาด้วยนะครับถ้าเห็นว่าเขาไม่ไหวช่วยไล่ไปนอนด้วยผมพูดก็ไม่เคยฟังเลย” เขาว่าเธอให้ต่อหน้าพี่วิไลและยัยจี๊ด

“ค่ะ นายหัวถ้าดื้อกับวิไล วิไลจะตีให้ตายเลยค่ะ” วิไลขำณดาที่หน้างอเป็นจวัก ส่วนนายหัวก็มีสีหน้าระอาเด็กที่แสนดื้อแต่ในแววตามันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักความห่วงใย

“ณดาไปงอแงอะไรให้นายหัวทำงานจนดึกดื่นยังไม่เห็นหน้าตาเหนื่อยหน่ายขนาดนี้” วิไลยังขำไม่เลิก

“พี่วิไลณดาเป็นเมนส์เขาจะไล่ณดาไปนอนไม่ต้องทำมันแล้วงานการ “

“แบบนี้ผู้หญิงทุกคนในโรงแรมก็ควรได้วันลาหยุดพิเศษทุกคนเดือนละสองวันนะคะ เขาก็คอยแต่จะโอ๋ณดาอยู่เรื่อยแค่นี้ณดาก็วางตัวลำบากจะแย่อยู่แล้วมีอย่างที่ไหนแม่บ้านที่แก่กว่าแม่ณดาอีกมายกมือไหว้เรียกหนูว่าคุณณดาทุกคำ” เธอพูดรัวเร็วเป็นชุด

“เชื่อแล้วว่าเป็นเมนส์จริงๆ” วิไลกับจิราภาพูดพร้อมกัน

“นายหัวเขารักณดามากนะเชื่อพี่เถอะ พี่ทำงานกับเขามาเป็นสิบปีไม่เคยเห็นเขาเอาใจใส่ใครแบบนี้มาก่อนเลยอย่าเหวี่ยงเขามากนักณดาเป็นกำลังใจเดียวของเขานะ” วิไลพูดให้ณดาเข้าใจและใจเย็นลง

รอกินส้มตำก่อนแล้วกันเธอจะหายเหวี่ยง ณดาคิดในใจอย่างเกเร

และเมื่อได้ซัดส้มตำที่เผ็ดแสบไส้เข้าไปณดาก็หายปวดท้องเป็นปลิดทิ้ง เธอแวะซื้อขนมรังผึ้งไปง้อเจ้านายหนุ่มสุดหล่อด้วยพอสติมาก็คิดได้ว่าเขาก็แค่เป็นห่วงเธอเท่านั้นเองเธอไม่น่าไปงอแงหงุดหงิดใส่แบบนั้นเลย ถ้าเกิดเขาไม่สบายมายืนหน้าซีดหน้าเซียวอยู่ตรงหน้าแต่ก็ฝืนจะทำงานอยู่นั่นเธอก็คงลำบากใจน่าดูเหมือนกัน

“ก๊อกๆ”

“เข้ามาได้” คนในห้องบอกอนุญาต

“ทานอะไรรึยังคะพี่เดช” ภาณุเดชมองเธออย่างหวาดๆ นี่หายเหวี่ยงแล้วรึไงถึงมาคะขาเสียงหวานแบบนี้

“ทานแล้วค่ะแล้วณดาล่ะส้มตำอร่อยไหม” เขาระวังตัวแจกลัวแม่เสือตัวเล็กจะอารมณ์ขุ่น

 “ณดาขอโทษนะคะที่หงุดหงิดทำตัวไม่น่ารัก” ณดานั่งลงที่ตักแล้วกอดคอเขาไว้

  “ไม่เป็นไรค่ะตัวเล็ก” เขาบีบจมูกเธออย่างรักใคร่สงสัยส้มตำจะช่วยได้จริงๆ เพราะตอนนี้เธอกลับมาเป็นณดาที่แสนอ่อนหวานคนเดิมแล้ว

“ณดาซื้อขนมรังผึ้งมาด้วยพี่เดชอยากทานไหมคะ” เมื่อเขาพยักหน้าณดาจึงป้อนทีละคำพอขนมหมดก็ยังนั่งอยู่แบบนั้นไม่ยอมลุกเธอรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเหลือเกินเวลาได้อยู่ใกล้ชิดผู้ชายคนนี้

ณดากอดคอเขาไว้แล้วซบหน้าไปที่อกล่ำสัน กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากเสื้อสีขาวสะอาดตามันหอมช่วยให้ผ่อนคลายดีเหลือเกิน

“เมื่อยไหมคะ” ดวงตากลมโตที่ภาณุเดชจ้องมองช่างใสซื่อเสียจนเขาแทบจะยับยั้งใจไว้ไม่ได้ เขาไม่เคยอดทนรอใครได้นานขนาดนี้มาก่อนเลยแต่เขาก็เต็มใจรอนานแค่ไหนเขาก็รอได้ เขาอยากให้ณดารักเขาด้วยหัวใจของเธอเองไม่ใช่การถูกบังคับ

“ไม่ค่ะ นั่งทั้งวันก็ได้” เขาจับศีรษะเธอให้กลับไปซบที่อกล่ำแสนหอมอีกครั้ง เมื่อรู้ตัวว่าใกล้จะเคลิ้มหลับจึงจำใจต้องพาตัวเองลงมาจากตักแกร่งแสนอบอุ่นของเขา

“ถ้านั่งนานกว่านี้ณดาต้องหลับแน่ๆ เลยค่ะ ณดาไปทำงานก่อนนะคะพี่เดช” เธอจูบเขาที่แก้มแล้วพาร่างเล็กนุ่มนิ่มลงมายืนที่พื้น

เมื่อเด็กสาวแก้มยุ้ยเดินออกไปภาณุเดชก็นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่นานเขาไม่เคยมีความสุขยิ้มกว้างๆ แบบนี้มาหลายปีแล้วจะว่าหลงเด็กก็คงไม่ผิดนักแต่ถ้าใครได้มาใกล้ชิดกับณดามันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่หลงรักเธอจนหมดใจ

ถึงเธอจะไม่เคยทำงานโรงแรมหรือเรียนจบด้านนี้มาโดยตรงแต่ก็เรียนรู้ได้ไวเธอเป็นคนฉลาดตั้งใจทำงานเป็นอย่างมาก เพื่อนร่วมงานต่างรักและเอ็นดูเธอไม่ใช่เพราะเธอเป็นคนของเขาแต่คนอื่นๆ รักเธอเพราะตัวเธอ

 ณดาเป็นเด็กสาวที่เหมาะกับงานบริการมากๆ เธอยิ้มแย้มอยู่ตลอดเวลาการพูดจาก็ไพเราะอ่อนหวานมีคะขาจ้ะจ๋าทุกคำกับทุกคนเขาไม่เคยเห็นณดาพูดจาห้วนๆ เลยสักครั้ง

เวลาคนสวนเก็บดอกไม้มาวางไว้ให้ทุกเช้าตรงส่วนต้อนรับณดาก็จะบอกขอบทุกวันไม่เคยขาด วันไหนถ้าเขาพาไปข้างนอกณดาก็จะซื้อขนมไม่ก็ผลไม้ติดมือมาฝากแม่บ้านสูงอายุหรือลุงคนสวนทุกครั้ง

ภายใต้ความอ่อนโยนแสนหวานของเธอมันซ่อนความเด็ดเดี่ยวไว้ภายในถ้าเธอบอกว่าไม่ก็ไม่คือ เธอเคยบอกว่าเกรงกลัวเขาเพราะเป็นคนใหญ่คนโตมีอิทธิพลแต่เขากลับรู้สึกว่าณดาไม่กลัวเขาเลยสักนิดมีแต่เขานี่แหละที่ต้องคอยเอาอกเอาใจตามง้อเด็กสาวคนนี้ตลอด

เวลาณดาอยากให้พาไปไหนเธอไม่เคยออกคำสั่งตรงๆ แต่จะใช้วิธีอ้อนและขอได้อย่างน่ารักน่าเอ็นดู มันพาให้หัวใจของเขาละลายเหลวเป็นเปลวเทียนทุกครั้งยามที่ณดาออดอ้อนหรือออเซาะเอาอกเอาใจ

และเมื่อสักครู่นี้ก็เช่นกันที่เธอรู้ตัวว่าหงุดหงิดใส่เขามากไป ณดาก็มีวิธีง้อวิธีขอโทษได้แสนน่าเอ็นดูแล้วแบบนี้จะไม่ให้เขารักเธอหมดใจได้ยังไง

 

คืนวันเสาร์แสนสุขสันต์เวียนมาอีกครั้งจี๊ดซ่าพาเธอมาท่องราตรี วันนี้ณดาเลือกใส่เสื้อผ้าค่อนข้างมิดชิดขึ้นเพราะเธอไม่อยากให้เจ้านายสุดหล่อขัดเคืองใจเขายอมให้เธอมาเที่ยวโดยกำหนดเวลากลับไว้ไม่เกินตีสองการมีพ่อมันคงเป็นแบบนี้สินะ

“จี๊ดหนุ่มหัวแดงจ้องแกตาแทบหลุดแล้ว” ณดาตะโกนใส่หูเพื่อนเพราะเพลงมันดังมาก

จิราภาหันไปขยิบตาให้พ่อหนุ่มคนนั้นและพ่อฝรั่งตาน้ำข้าวก็รีบเดินมาทันทีทั้งคู่คุยอะไรกันสักพักแล้วจี๊ดก็ชวนเธอไปห้องน้ำ

“ฮัลโหลนุ นุ ได้ยินไหมจี๊ดนะ นุมารับณดากลับหน่อยได้ไหมพอดีจี๊ดจะไปต่อ”

“ได้ๆ ร้านเดิมใช่ไหมรอนุไปถึงก่อนนะ อย่าทิ้งณดาไว้คนเดียว”

“จ้ะพ่อยอดพระเอก” จี๊ดตะโกนกลับไป

“ณดาขอโทษนะ จี๊ดจะไปต่อสักเกมสองเกมกะพ่อหนุ่มคนนั้นสักหน่อยเดี๋ยวนุมารับณดากลับนะ”

“อืม have fun นะเธอ” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ณดามาเที่ยวกับจี๊ดและก็ไม่ใช่ครั้งแรกเช่นกันที่จี๊ดไปต่อกับหนุ่มๆ ที่เจอกัน มันเป็นความสัมพันธ์คืนเดียวหรือ one night stand แบบที่ฝรั่งเขาเรียกกัน

ณดาคิดไม่ออกว่าการมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับคนที่ไม่ได้รักมันจะเป็นยังไง จี๊ดบอกว่าเธอต้องการความสัมพันธ์ทางกายเท่านั้นเธอไม่เคยรักหรืออยากจะใช้ชีวิตร่วมกับใคร ณดาก็ไม่ได้ติดใจอะไรคนเรามีความต้องการต่างกันอยู่แล้ว

ภาณุเดชยืนรออยู่หน้าห้องและหัวเสียหน่อยๆ เมื่อเห็นว่าใครมาส่งคนรัก ดูจากการแต่งตัวแล้วเด็กหนุ่มต้องลุกออกจากเตียงแล้วบึ่งไปรับณดาทันทีแน่ๆ

“นุ ขอบใจมากนะที่อุตส่าห์ไปรับณดาพรุ่งนี้เข้างานสักสิบโมงก็ได้นะ” ภาณุเดชกล่าวขอบใจ

“ครับนายหัว ผมขอตัวนะครับ”

“ขอบใจนะนุ” ณดาโบกมือลาพ่อหนุ่มนักซิ่ง

“จี๊ดนี่ไม่ไหวเลยทิ้งณดาหลายครั้งแล้วนะ” เมื่อเข้าห้องมาเขาก็บ่นทันที

“แหม่ เจ้านายคะมันชีวิตส่วนตัวเขาจะบ่นอะไรคะแล้วจี๊ดก็ไม่ได้ทิ้งณดาสักหน่อย จี๊ดรอจนนุมาถึงได้ไป” ณดาบอกให้เจ้านายหนุ่มขี้กังวลของเธอเบาใจ

“ก็นั่นแหละแล้วณดาจะไปกับใครแบบจี๊ดไหม” เขาถามด้วยสีหน้าแสนเศร้า

“ไม่ค่ะ ถ้าณดายังมีพี่เดชอยู่ข้างๆ แบบนี้” เธอพูดแล้วประคองใบหน้าคมสันด้วยมือนุ่มนิ่มของเธอ

“คืนนี้นอนกับณดานะคะ” เธออ้อนแล้วก็ต้องรีบขยายความให้ชัดเจนขึ้นเมื่อเขามีสีหน้าตกใจ

“นอนเฉยๆ ค่ะ นอนแบบนอนหลับ”

“ค่ะ ตัวเล็กไปอาบน้ำเถอะ”

คืนนั้นณดาหลับอยู่ในอ้อมแขนอันแสนอบอุ่นของเขาแต่ในใจเธอคิดถึงพี่ชาติเหลือเกิน

 

วันนี้ช่วงบ่ายเจ้านายให้เธอมาดูงานที่ห้องครัวเขาให้เธอเข้าไปอยู่ในครัวจริงๆ เพื่อดูวิธีการปรุงอาหารดูวัตถุดิบต่างๆ ที่ทางโรงแรมคัดสรรอย่างดีเพื่อนำมาประกอบอาหารให้ลูกค้า ณดาช่วยพี่ๆ แม่ครัวหั่นผักด้วยความสนุกสนานและเมื่อเธอเด็ดพริกจนมือแสบไปหมดจึงขอตัวไปเข้าห้องน้ำ

 

นี่ ยัยคนนั้น ที่เตี้ยๆ น่ะ ไปเอาน้ำส้มเย็นเจี๊ยบมาให้ฉันแก้วนึง

 

ณดาหยุดกึกเพราะตกใจกับเสียงดังของผู้หญิงคนนั้นมันต้องหมายถึงเธอแน่ๆ เพราะตรงนี้มีเธออยู่คนเดียว ณดาจึงหันไปแล้วก็ตกใจมากขึ้นไปอีกเพราะผู้หญิงคนที่สั่งเธอด้วยน้ำเสียงแปดหลอดนั่งอยู่กับเจ้านายของเธอ

“ประนอม เอาน้ำส้มมาให้คุณวีวี่ที” ภาณุเดชสั่งคนในครัว

“ณดาจะไปไหนก็ไปเถอะเดี๋ยวพี่ให้ประนอมจัดการเองไปรอที่ออฟฟิศนะเสร็จงานแล้วเดี๋ยวพี่ตามไป” ภาณุเดชสั่งด้วยสีหน้านิ่งๆ

“ค่ะ เจ้านาย” ณดารับคำแล้วตั้งท่าจะเดินออกไป

อ้อ คนนี้เองสินะที่เขาว่ากันว่านายหัวลดตัวลงไปกินเด็กในโรงแรมตัวเองเที่ยวควงกันไปทั่วเกาะ” เธอผู้เป็นเจ้าของเสียงแสบแก้วหูลุกขึ้นยืนแล้วหันหน้ามาทางณดา

“วรนิดา” หรือ “วีวี่” เธอมีผมดำขลับเป็นลอน รูปร่างอวบอัดและแต่งหน้ามาแบบจัดเต็มชุดที่ใส่ก็แสนจะยั่วยวนเพราะมันทั้งสั้นทั้งคว้านประหยัดผ้าที่ตัดสุดใจ

หน้าตาจืดชืดแบบนี้พี่เดชแลลงไปได้ยังไงคะ” วีวี่หันไปถามภาณุเดชที่ตอนนี้เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปนจนแทบจะแตกออกมาแล้ว

วีวี่ขอโทษณดาเดี๋ยวนี้” ภาณุเดชกำมือแน่นเขาไม่เคยโมโหใครแบบนี้มานานแล้ว วีวี่มาพูดจาดูถูกณดาต่อหน้าคนอื่นแบบนี้เขารับไม่ได้และก็จะไม่ทนกับผู้หญิงคนนี้อีกต่อไป

“ไม่เป็นไรค่ะเจ้านาย ณดาขอตัวนะคะคุณวีวี่ต้องขอโทษด้วยถ้าณดาทำอะไรผิดไป” ณดากล่าวอย่างนอบน้อมน้ำตาใกล้จะไหลเต็มทีเธอไปทำอะไรให้ผู้หญิงคนนี้เจ็บแค้น

คนในครัวต่างมายืนดูเหตุการณ์กันอย่างหวาดหวั่นเพราะดูท่าแล้วนายหัวของพวกเขาหัวเสียแบบสุดๆ

“พี่เดชจะให้วีวี่ลดตัวไปขอโทษพนักงานกิ๊กก๊อกแบบนี้หรือคะมากไปไหมคะ” วรนิดาตวาดแว๊ดใส่ภาณุเดชและส่งสายตาขุ่นเขียวไปให้พนักงานตัวเตี้ยหน้าจืด

“ผมว่าวีวี่นั่นแหละที่มากและมากมาตลอด ทุกวันนี้ที่ผมยังยอมให้คุณมาพบก็เพราะพ่อแม่ของคุณขอไว้นะครับอยากให้คุณเข้าใจไว้ด้วย” ภาณุเดชพูดจบก็เดินตรงมาหาณดา

“แล้วณดาเขาก็ไม่ใช่ระดับเดียวกับคุณจริงๆ วีวี่ เพราะณดาอยู่ในระดับสูงเธอพูดจาอ่อนหวานมารยาทเรียบร้อยเธอมีการศึกษามีงานทำมีคุณค่าในตัวเองไม่เหมือนคุณที่เที่ยวเล่นใช้เงินพ่อแม่ไปวันๆ”

ณดาเป็นคนของผมเป็นผู้หญิงของผมและผมรักเธอขอให้ทุกคนรับรู้ไว้ด้วย

พูดจบภาณุเดชก็โอบเอวณดาให้แนบชิดลำตัวหนาของเขา เขาสัมผัสได้ว่าร่างเล็กๆ สั่นเทาเธอคงตกใจมากที่วีวี่ตะโกนใส่แบบนั้น

“พี่เดช” วีวี่แผดเสียงลั่นห้องอาหาร ส่วนคนในครัวสะใจกันถ้วนหน้าเพราะต่างเกลียดขี้หน้ายัยวีวี่เข้าไส้

ผมหวังว่าจะไม่เจอคุณที่โรงแรมผมอีก เชิญ” ภาณุเดชไล่แต่วรนิดายังนั่งปั้นหน้าโกรธแค้น เขาจึงเรียก รปภ. ที่มายืนประจำการอยู่ข้างหน้าเพราะได้ยินเสียงเอะอะให้พาเธอออกไป

รปภ. หิ้วปีกวรนิดาออกไปพร้อมกับเสียงหวีดร้องสาปแช่งของเธอที่ดังลั่นไปตลอดทาง

ภาณุเดชพาณดามาที่ออฟฟิศ เมื่อปิดประตูห้องณดาก็น้ำตาไหลพรากเธอยืนปิดหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวสั่นเขาประคองเธอมานั่งที่โซฟาแล้วกอดไว้

“ณดาขอโทษ” เธอกล่าวออกมาทั้งน้ำตา เธอไม่เหมาะกับเขาจริงๆ มองทางไหนก็ไม่มีอะไรคู่ควรกันเลย

“ขอโทษเรื่องอะไรณดา” ภาณุเดชถามด้วยความงุนงง

“ณดาไม่มีอะไรดีเลย ณดาไม่สวย ณดาไม่เซ็กซี่ ณดาเป็นแค่ลูกแม่ดาลูกคนธรรมดาไม่ใช่เจ้าของโรงแรม ไม่ได้เรียนจบต่างประเทศ ณดาไม่มีอะไรที่คู่ควรกับพี่เดชเลย” เธอสะอึกสะอื้นพูดมันออกมาแบบติดๆ ขัดๆ

“ณดาฟังพี่ เงยหน้ามาฟังพี่” เขาซับน้ำตาให้เธอแล้วเชยคางขึ้นมา แววตาของเธอมันช่างแสนเศร้าเหลือเกินมันทำให้เขาเจ็บปวดในใจนักที่ปล่อยให้วีวี่มาทำร้ายจิตใจเธอได้ขนาดนี้

“พี่รักณดาที่ณดาเป็นแบบนี้ ใครจะพูดอะไรยังไงมันก็ปากเขาเราห้ามไม่ได้แต่ณดาฟังพี่ได้ไหมเชื่อพี่ได้ไหมว่าพี่รักณดา ณดาร้องไห้แบบนี้รู้ไหมพี่จะขาดใจ” ภาณุเดชกอดร่างเล็กที่สั่นเพราะความตกใจไว้แนบอก

ณดาพยายามหยุดร้องไห้เพราะเขาก็มีสีหน้าเจ็บปวดไม่ต่างกัน เธอกอดเขาแน่นเก็บกลั้นก้อนสะอื้นไว้และสูดดมกลิ่นกายหอมๆ ของเขาแทนเพื่อให้ผ่อนคลายลงแล้วมันก็ช่วยได้จริงๆ สักพักเธอก็หยุดร้องไห้แต่กลับปวดหัวแทน

ภาณุเดชกอดเธออยู่อย่างนั้นลูบหัวลูบหลังอย่างอ่อนโยน เมื่อคนในอ้อมแขนเลิกสะอื้นเขาจึงดึงตัวออกมาเพื่อดูหน้าตาให้ชัดๆ ตอนนี้ตาเธอบวมแดงหน้าตาซีดเซียวเหมือนคนไม่สบาย

“ไปล้างหน้านะตัวเล็ก” เขาจูงเธอมาหน้าห้องน้ำแล้วปิดประตูให้เรียบร้อย ณดาใช้เวลาในห้องน้ำอยู่นานเธอยืนจ้องหน้าตัวเองนิ่งๆ มองเข้าไปในเงาสะท้อนของกระจกสงสัยว่าชีวิตนี้เธอจะได้สมหวังในรักบ้างไหม

เมื่อออกมาเขากำลังคุยโทรศัพท์กับใครสักคนด้วยภาษาใต้รัวเร็ว ณดาเดาว่าน่าจะเป็นพ่อแม่ของผู้หญิงคนนั้นเธอยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำรอจนเขาวางสายจึงเดินออกไป

“วีวี่จะไม่มาระรานกวนใจอีกแล้วพี่ขอโทษนะณดา” เขาลุกขึ้นมาหาแล้วกอดเธอไว้อีกครั้ง

“ณดาขอไปนอนได้ไหมคะ ณดาปวดหัว” เธอเอ่ยถาม

“เดี๋ยวพี่จะรีบเคลียร์งานแล้วมาหานะคะ ตัวเล็กนอนพักผ่อนนะ” ภาณุเดชมาส่งคนรักที่หน้าบ้านพักแล้วกลับไปทำงานต่อ

 “คุณวิไล จี๊ด ขอโทษด้วยที่ต้องให้อยู่กันสองคนอีกแล้วพอดีเมื่อกี้วีวี่ร้ายกาจกับณดาเธอตกใจร้องไห้จนไข้ขึ้นเลย” ภาณุเดชกล่าวขอโทษจากใจ

“ไม่เป็นไรค่ะนายหัววิไลนั่งตรงนี้ได้ยินยังขนพองเลยค่ะแล้วณดาโดนไปเต็มๆ แบบนั้นน่าสงสารน่าดู”

“แล้วณดาเป็นไงบ้างคะนายหัว” จิราภาถาม

“ดีขึ้นแล้วล่ะ ผมให้กินยาลดไข้ไปแล้วขอบคุณมากนะครับคุณวิไล จี๊ด” แล้วเขาก็เดินไป

จี๊ดดูจนแน่ใจว่านายหัวเข้าออฟฟิศไปแล้วจึงตบมือลั่นหัวเราะร่าอย่างผู้มีชัย

“สมน้ำหน้ายัยวีวี่โดนของจริงเข้าให้เป็นยังไงล่ะ คนในครัวนี่ฟินกันถ้วนหน้าเลยพี่วิไล ณดาเป็นคนของผมเป็นผู้หญิงของผมและผมรักเธอขอให้ทุกคนรับรู้ไว้ด้วย” จี๊ดเลียนเสียงทุ้มต่ำให้เหมือนนายหัว

 “โอ๊ย พี่วิไลนายหัวเรารักยัยณดาหน้าหวานนี่จริงจังเนอะ” จี๊ดกล่าวอย่างอารมณ์ดีถึงเธอจะรู้จักณดาไม่นานแต่เธอก็รักณดาเพราะณดาเป็นเพื่อนที่แสนดีและจริงใจเหลือเกิน

“พี่ก็ดีใจ ยัยวีวี่จะไม่มาที่โรงแรมเราอีกแล้วผู้หญิงอะไรแต่งตัวบัดสีได้ทุกวันเป็นลูกคนรวยลูกคุณหนูซะเปล่ามารยาทนี่ทรามอย่างไม่น่าเชื่อ” วิไลทำท่าสยดสยอง

และเหตุการณ์ในห้องอาหารเมื่อบ่ายก็กระจายไปทั่วโรงแรมภายในหนึ่งชั่วโมง ทุกคนต่างสะใจเหมือนกันเพราะโดนฤทธิ์ยัยวีวี่กันแทบจะถ้วนหน้าตั้งแต่คนสวนยันผู้บริหาร มีครั้งนึงเธอสั่งน้ำส้มแต่มันเย็นเจี๊ยบไม่พอยัยวีวี่ก็จัดการสาดใส่หน้าคนที่นำมาเสิร์ฟซะเลย

“หนูณดาน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนั้นนายหัวไม่หวั่นไหวก็แปลกแล้ว” ป้าพรแม่บ้านที่ณดาชอบมาอ้อนขอดอกไม้บ่อยๆ ด้วยสีหน้าที่แสนเปี่ยมสุข

“จริงจ้ะแม่พร หนูณดาแสนดีขนาดนั้นก็สมควรได้คนดีๆ แบบนายหัวของเรา” ลุงแม้นคนสวนก็มีความสุขไม่แพ้กัน

หกโมงตรงภาณุเดชก็มาหาสุดที่รักของเขา ณดาตื่นแล้วเธอกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่เขาเห็นเธอมีสีหน้าดีขึ้นก็เบาใจลงเพราะถ้ายังไม่ดีขึ้นคงต้องพาไปโรงพยาบาล

“ตัวเล็กอยากไปทานเค้กไหมคะ” ภาณุเดชถามแล้วเหน็บผมให้เธอ

“พี่เดชไม่เหนื่อยหรอคะ” ปกติถ้าเจอวันที่แสนแย่เธอจะพุ่งไปหาขนมอย่างไวแต่อยู่ที่นี่เธอต้องรอให้เขาพาไปข้างนอกเพราะเธอไม่มีรถยนต์ไม่มีรถเครื่องถึงมีเธอก็ขับไม่เป็นและก็เห็นอยู่ทุกวันว่าเขางานยุ่งและเหนื่อยแค่ไหน

“ไม่ค่ะ ไปกันเถอะพี่หิวแล้ว” ทุกครั้งเวลาไปทานข้าวด้วยกันณดาจะนั่งตรงข้ามกับเขาแต่วันนี้เธอเลือกนั่งข้างๆ แทน

เธอยอมรับว่ายังตกใจไม่หายที่วีวี่มาร้ายกาจใส่เธอแบบนั้นการได้นั่งข้างๆเขามันทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยระหว่างรออาหารณดาก็กอดแขนเขาไว้หรือไม่ก็ซบลงที่แขนล่ำๆ เป็นการแก้เบื่อ

“ทำไมวันนี้มานั่งข้างๆ คะ” เขาก้มลงมากระซิบถามแล้วจูบผมของเธอ

“ณดาอยากอยู่ใกล้ๆ พี่เดชรำคาญไหมคะ” เธอเงยหน้ามาทำสายตาแบบนั้นอีกแล้ว สายตาที่เห็นทีไรมันก็ละลายใจเขาได้ทุกที

หลังทานอาหารเสร็จเขาก็พาเธอไปร้านเค้กเจ้าประจำ ตัวเขาดื่มแค่ชาร้อนเพราะไม่ชอบเค้กเลยจริงๆ ภาณุเดชได้แต่นั่งมองด้วยความสงสัยเวลาที่ณดากินขนมทำไมหน้าตาถึงมีความสุขได้ขนาดนั้น

“คืนนี้ไปนอนบ้านพี่นะ นอนแบบนอนหลับนอนเฉยๆ” ภาณุเดชอยากให้ณดามารู้จักบ้านของเขาสักทีเพราะวันนี้สิ่งที่เขาพูดไปในห้องอาหารมันก็เป็นการประกาศแบบชัดๆ แล้วว่าเธอกับเขาคบหาดูใจกัน       

บ้านของเขาเป็นปูนเปลือยทุกอย่างดูเรียบโล่งเหมือนๆ กับห้องทำงานและภายในรถของเขา เฟอร์นิเจอร์และสีบ้านออกไปทางสีเข้มขรึม ภายในบ้านไม่มีอะไรระเกะระกะรกตาเลยสักนิดต่างกับห้องของเธอลิบลับที่มีตุ๊กตามีของกระจุกกระจิกวางอยู่ทั่วไปหมด ณดาเริ่มกลับมาเกร็งเหมือนวันแรกที่นั่งรถเขาอีกแล้ว

เขาพาเดินดูรอบๆ บ้าน เริ่มที่ห้องนั่งเล่นที่มีทีวีจอใหญ่มากติดอยู่บนผนังพร้อมชุดเครื่องเสียงที่ดูแล้วเสียงคงดังกระหึ่มไปทั้งภูเขาแน่ๆ แล้วก็เลยไปที่ห้องครัวทุกอย่างเป็นสีดำทั้งหมดไม่เว้นแม้แต่ตู้เย็น

อุปกรณ์การทำครัวมีพร้อมหมดทั้งเตาอบ เตาปิ้ง เตาย่าง ถัดจากนั้นก็เป็นห้องนอนมีทั้งหมดสามห้อง เดินออกไปจากบ้านหลังใหญ่ก็จะเจอกับห้องกระจกขนาดย่อมที่เป็นห้องฟิตเนสมีอุปกรณ์ออกกำลังกายอยู่ครบครัน

และที่ตรงข้ามห้องฟิตเนสคือสระน้ำขนาดกำลังพอดี ณดาอยากลงไปเล่นน้ำแต่ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากขอเพราะเธอเกรงใจและที่สำคัญเธอไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนด้วย ณดาจึงเอาเท้าไปเขี่ยๆ น้ำในสระเล่น

“อยากเล่นน้ำหรอคะ” เขาถามไปยังงั้นแหละดูจากหน้าถ้ากระโดดลงไปได้ณดาคงทำแล้ว

“ค่ะ แต่ณดาไม่มีชุดมาเปลี่ยน” เธอหันไปตอบเขา

“เดี๋ยวใส่ของพี่ก็ได้ ณดาอย่าเพิ่งลงไปนะค่ำแล้วน้ำมันเย็นมากรอสักห้านาทีก่อนเดี๋ยวพี่ไปเปิดเครื่องทำน้ำอุ่นให้” ตั้งแต่เกิดมาณดาก็เพิ่งรู้ว่ามีเครื่องทำน้ำอุ่นสำหรับสระน้ำด้วย พอเขาเดินกลับมาน้ำมันก็อุ่นสบายขึ้นจริงๆ เขายื่นชุดให้เธอแล้วบอกให้ไปเปลี่ยนในห้องน้ำฟิตเนส

เขาเลือกเสื้อยืดสีดำแขนสั้นกับกางเกงบอลสีดำเช่นกันให้เธอ ก่อนใส่ณดาก็ไม่พลาดที่จะดมกลิ่นหอมๆ จากเสื้อผ้าซึ่งก็ไม่ผิดหวังมันเป็นกลิ่นประจำตัวของเขาที่เธอชื่นชอบนัก เมื่อออกมาเขาก็นั่งห้อยขารออยู่ที่สระน้ำและใส่แค่กางเกงขาสั้นตัวเดียว

“ตัวเล็กลงได้แล้วน้ำอุ่นแล้วค่ะ” เขายื่นมือมาให้เธอจับ

ณดาเล่นน้ำจริงๆ เธอตีขาไปๆ มาๆ อยู่ที่ฝั่งเดียวเท่านั้นเพราะกลางๆ เลยไปจนถึงอีกฝั่งน้ำมันจะลึกขึ้นเรื่อยๆ ส่วนเขาว่ายไปว่ายกลับอยู่หลายรอบเมื่อว่ายจนเหนื่อยแล้วก็มาเกาะขอบสระอยู่ข้างๆ เธอ

“ณดาอยากไปดำน้ำไหม” ณดารีบส่ายหน้าอย่างแรงเธอไม่ชอบโลกใต้น้ำตามธรรมชาติทุกแห่ง เขาควรต้องรู้ไว้แต่ต้นจะได้ไม่พาเธอไปให้เสียเวลา

“ณดากลัวมีตัวประหลาดใต้น้ำมาดึงขา” เธอตอบสีหน้าซีเรียสจริงจังแต่คนที่ฟังกลับขำซะลั่นบ้านยิ่งเธอห้ามเขาก็ยิ่งขำ ณดาเคืองจริงๆ เลยเวลาเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังก็จะโดนขำใส่แบบนี้ทุกทีแล้วแต่ละคนไม่เคยขำแบบมีมารยาทด้วย

เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มจะเคืองมากขึ้นเขาจึงหยุดหัวเราะแล้วรีบขอโทษเธอเป็นการใหญ่แต่ณดาก็ยังงอนอยู่ เขาเลยต้อนเธอไปที่มุมสระ ค่อยๆ ก้มหน้าลงไปให้ริมฝีปากชิดติดกันมากขึ้นเรื่อยๆ

“หายงอนรึยังคะ” เขาเปลี่ยนมากระซิบที่ข้างหู ณดาทุบเข้าให้ที่อกอย่างแรง

“พี่เดชไม่เคยกลัวอะไร พี่เดชไม่เข้าใจหรอก”

           “เมื่อก่อนพี่คิดไม่ออกนะว่ากลัวอะไรแต่ตอนนี้พี่รู้แล้ว พี่กลัวเสียณดาไป”

          ภาณุเดชเอามือใหญ่ประคองใบหน้าเล็กๆ ของณดาไว้แล้วค่อยๆ บรรจงมอบจุมพิตที่แสนอบอุ่นไปที่หน้าผาก แก้มซ้าย แก้มขวาและจบลงที่ริมฝีปากมันเป็นแค่การประกบเพียงชั่วครู่ไม่ใช่การจูบแบบเร่าร้อนแลกลิ้น

“พี่รักณดานะคะ” เขาถอนริมฝีปากออกมาและเอาจมูกมาถูที่จมูกของเธอ

“ขึ้นเถอะค่ะณดาตัวเปื่อยแล้ว” เธอเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่รู้จะตอบเขาว่ายังไง

ภาณุเดชพาณดาเข้ามาที่ห้องนอนของเขาและในห้องน้ำมีอ่างจากุซซี่ด้วยเขาให้เธออาบน้ำที่นี่ตัวเขาไปอาบอีกห้องนึงและไม่ลืมหาเสื้อผ้าอีกชุดให้เธอเปลี่ยนด้วย ณดาอยากลงไปแช่อ่างแต่ก็ตัวเปื่อยไปหมดแล้วและที่สำคัญเธอเปิดไม่เป็น

เจ้านายปล่อยฝักบัวให้ห้อยลงมาเพราะดูจากความสูงแล้วเธอเอื้อมหยิบไม่ถึงแน่นอน เมื่อสวมชุดเรียบร้อยก็อดหวิวๆ ไม่ได้เพราะไม่ได้ใส่ชุดชั้นในถึงปกติจะไม่เคยใส่มันเวลานอนแต่เธอนอนคนเดียวไม่ได้มีคนอื่นอยู่ด้วยเหมือนคืนนี้

ณดากำลังง่วนกับการเช็ดผมจึงไม่ได้ยินว่าเขาเดินเข้ามาเมื่อหันไปเจอก็ตกใจเล็กน้อยและเดินถอยหนีไปหลายก้าว

“ไดร์เป่าผมอยู่ในนี้ค่ะ ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นพี่ไม่ทำอะไรหรอกตัวเล็ก” เขาหยิบไดร์ให้ เป่าไม่นานผมก็แห้งสนิทพร้อมนอนติดแค่ว่าเธอไม่กล้าเดินขึ้นเตียงเพราะเขามองอยู่

“มานอนค่ะตัวเล็ก พี่ไม่กัดหรอกไม่ทำอะไรทั้งนั้นเชื่อใจพี่นะคะ” เขาตบที่นอนเบาๆ

ณดาเดินไปช้าๆ อย่างหวาดๆ เหมือนกำลังจะโดนขึ้นเขียงเชือดยังไงยังงั้น เธอค่อยๆ ปีนขึ้นไปบนที่นอนมันให้สัมผัสกำลังดีไม่นิ่มไม่แข็งจนเกินไป ณดาค่อยๆ กระดืบไปที่หมอนแล้วนอนลงตัวตรงแน่วแข็งทื่อ

“หายใจอยู่ไหมคะ” เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้เธอ

“หายใจสิคะยังไม่ตาย” ณดาแจกค้อนให้อีกขวับ ภาณุเดชห่มผ้าให้ตัวเองแล้วก็เลยมาห่มให้ตัวเล็กของเขาเมื่อเห็นว่าเธออุ่นดีแล้วเขาก็ปิดไฟ

“ณดาลืมตุ้มหูไว้ในห้องน้ำ” เธอรู้สึกได้ถึงหูอันว่างเปล่า

“ณดาใส่ตุ้มหูนอนหรอคะ” เขาถามด้วยความแปลกใจ

“เปล่าค่ะแต่ณดาไม่อยากลืมอะไรไว้ที่นี่มันคงไม่ดีเท่าไหร่ให้ณดาไปหยิบก่อนได้ไหมคะ” เธอถามเสียงร้อนรน

“ไม่ได้ค่ะเพราะพี่จะนอนแล้วและที่สำคัญตัวเล็กจะลืมหรือจะทิ้งอะไรไว้ที่นี่มากเท่าไหร่ก็ได้เพราะบ้านพี่ก็เหมือนบ้านตัวเล็กนะคะ”

“ตัวเล็กจะเอาเสื้อผ้ามาไว้ที่นี่บ้างก็ได้นะถ้าต้องการ” พูดจบเขาก็ลากเธอมากอด

“ขอพี่กอดนะคะ” แล้วเธอจะตอบอะไรได้กอดไปแล้วค่อยมาขอ

 

ภาณุเดชมาปลุกเด็กขี้เซาตอนเจ็ดโมงตรง ตัวเขาตื่นตั้งแต่หกโมงแล้วเพราะอยากทำอะไรง่ายๆ ให้เธอทานก่อนไปทำงานเขาทำแซนด์วิชไส้ทูน่ากับผักพร้อมนมสดอุ่นๆ หนึ่งแก้ว ตัวเล็กของเขาก็กินด้วยความเอร็ดอร่อย

พอสว่างแล้วณดาก็รู้สึกว่าบ้านหลังนี้มันใหญ่กว่าที่เห็นเมื่อคืนอีกเขาอยู่คนเดียวไม่เหงาหรือไงนะ

“เสื้ออยู่ในห้องน้ำนะคะตัวเล็กไปอาบน้ำได้เลย” เขาเดินมาหยิบจานกับแก้วเปล่าแล้วหอมแก้มเธอข้างละที

“อันนี้ค่าทำอาหาร อันนี้ค่าล้างจาน” ภาณุเดชเดินผิวปากหยิบจานกับแก้วไป

เขาเลือกเสื้อตัวยาวให้ซึ่งมันดีมากเพราะเธอจะต้องไปโดยไร้ชุดชั้นใน เมื่อคืนเธอหลับสบายมากการได้นอนกอดใครไว้สักคนมันอบอุ่นดีจริงๆ แล้วณดาก็กลับไปคิดถึงพี่ชาติอีกครั้ง

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


{เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}|