สาวน้อยร่านรัก เล่ม 2

โดย: อัณณากานต์ / รตี / ตั้งใจเขียน



ตอนที่ 2 : น้องใหม่อีกครั้ง


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


        ณดาตื่นหกโมงตรงในเช้าวันแรกของการทำงานแล้วก็อาบน้ำขัดสีฉวีวรรณจนตัวหอมฟุ้งเธอมัดผมยาวนุ่มสลวยสีดำแล้วถักเป็นเปียเส้นใหญ่หลังจากนั้นจึงเอาเปียขมวดรวมกันให้เป็นมวยแล้วติดกิ๊บดำตบท้ายด้วยการฉีดสเปรย์ทับลงไปอีกทีผมจะได้อยู่ทรงทั้งวัน

        เธอคือหน้าตาของโรงแรมใครไปใครมาก็จะเห็นเธอนั่งหน้าแฉล้มยิ้มหวานอยู่ที่ส่วนต้อนรับด้านหน้าเธอจึงต้องแต่งตัวให้เรียบร้อยและสบายตา

        เครื่องแบบของที่นี่เป็นผ้าฝ้ายเนื้อบางเพื่อให้เหมาะกับอากาศที่ร้อนอบอ้าวของภาคใต้ด้านล่างเป็นกระโปรงยาวทรงแคบๆ ถึงตาตุ่มสีน้ำตาลเข้มเสื้อฟอร์มเป็นแขนสั้นสีครีมอ่อน

        ณดาทาแป้งบางๆ ไปทั่วใบหน้าเติมลิปสีชมพูอ่อนใสแล้วติดป้ายชื่อที่อกด้านขวามันทำจากกะลามะพร้าวได้น่ารักมากจนเธออยากใส่ไว้ทั้งวัน

        เธอมาถึงที่ทำงานตอนเจ็ดโมงสี่สิบห้าและเจ้านายมายืนรออยู่ตรงส่วนต้อนรับแล้ว

        เมื่อเห็นหน้าเขาณดาก็อดจะเขินไม่ได้ก็เมื่อคืนเขาจูบเธอที่หน้าผากเธอนี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับตัวเองไปทั้งคืน

        “เดี๋ยวช่วยเรียกพนักงานกะเช้ามาตรงนี้หน่อยนะครับขอรบกวนเวลาสักห้านาที” ภาณุเดชสั่งการไปยังวิไล

        เมื่อทุกคนมากันพร้อมแล้วเขาก็ส่งสายตาว่าให้ไปยืนข้างๆ เขาคงต้องการแนะนำพนักงานใหม่ให้ทุกคนรู้จักอย่างเป็นทางการ

      “สวัสดีครับทุกคน วันนี้เรามีพนักงานใหม่มาเริ่มงานนะครับคงจะคุ้นหน้าคุ้นตากันดีเพราะณดามาอยู่ที่นี่ได้เกือบเดือนแล้ว” เขาพูดแล้วมองไปที่พนักงานทุกคน

        “อย่างที่ทราบกันนะครับว่าโรงแรมของเราขาดพนักงานพอดีประจวบเหมาะกับญาติผู้ใหญ่ที่ผมนับถือแนะนำณดามา ผมได้สอบถามข้อมูลเบื้องต้นแล้วเห็นว่าณดาเหมาะสมกับตำแหน่งจึงตัดสินใจรับเธอเข้าทำงานหวังว่าทุกคนคงไม่มีปัญหาอะไรนะครับ” เขาเอ่ยถามพนักงานตรงหน้าแล้วกวาดสายตามองไปทั่ว

        “ใครจะกล้ามีปัญหากับเจ้าของโรงแรมล่ะ” ณดาคิดในใจ

        “ดังนั้นณดาจึงเหมือนเป็นคนในครอบครัวของผม คุณแม่ของณดาฝากลูกสาวท่านไว้ในความดูแลของผมซึ่งผมก็จะทำให้ดีที่สุดและก็หวังว่าทุกคนจะรักและเอ็นดูณดาเหมือนผมนะครับผมมีเรื่องจะแจ้งแค่นี้ขอบคุณครับ”หลังจากเขาพูดจบทุกคนก็แยกย้ายไปทำงานเจ้านายหันมายิ้มให้เธอแล้วไปเริ่มงานของเขาเช่นกัน

        “สวัสดีณดาพี่วิไลนะ เคยเจอกันแล้วเนอะแล้วนี่จิราภาหรือยัยจี๊ด” พี่วิไลแนะนำผู้หญิงอีกคนให้เธอรู้จัก

        พี่วิไลคือหัวหน้าแผนกต้อนรับอายุสามสิบเจ็ดปีเธอเป็นสาวใต้ขนานแท้หน้าตาคมขำผมยาวตรงถูกรวบไว้เป็นมวยเพื่อความเรียบร้อยส่วนจิราภาหรือจี๊ดอายุเท่าณดาเธอจี๊ดสมชื่อจริงๆจี๊ดไว้ผมซอยสั้นสีสว่างมีประกายเธอคงจะใช้น้ำยาย้อมผมแน่นอนแต่มันก็ดูสวยเฉี่ยวเหมาะกับจี๊ดมากๆ และจี๊ดก็เป็นคนพื้นที่เหมือนกันแต่พี่วิไลกับจี๊ดไม่ได้พักที่บ้านพนักงาน

        “สวัสดีณดาเห็นไกลๆ มาหลายครั้งแล้ว ดูใกล้ๆ นี่สวยหวานน่ารักสมคำร่ำลือของไอ้นุมันจริงๆ มันเพ้อถึงณดาทุกวันเลยรู้ไหมแต่มาเจอปราศรัยจากนายหัวเมื่อเช้าคงเบรกหัวทิ่มแน่ๆ นายหัวกันท่าซะขนาดนั้น” จี๊ดทักทายเธอแบบรัวเร็ว นอกจากทรงผมที่ดูเปรี้ยวซ่าแล้วจี๊ดยังเป็นคนมั่นใจในตัวเองแบบสุดๆ เธอเป็นพวกกล้าได้กล้าเสียไม่ยอมใคร

        แต่จากความรู้สึก ณดาคิดว่าสองคนนี้เป็นคนดีเธอไม่ค่อยมองใครพลาดชีวิตเธอมักจะโชคดีเจอแต่เพื่อนที่ดีเสมอและเธอรู้สึกว่ามีเรื่องเดียวที่เธอโชคร้ายนั่นก็คือ “เรื่องผู้ชาย”

        “ยัยจี๊ดผีเจาะปากให้พูดหรอนายหัวเขาก็แค่อยากให้ทุกคนเอ็นดูเด็กใหม่มันผิดตรงไหน” วิไลตีเข้าให้ที่แขนของจิราภา

        “แหม่ๆ พี่วิไลคะอย่ามาเถรตรง สายตาที่นายหัวมองณดามันหวานเชื่อมซะขนาดนั้น” จี๊ดยังคงพูดรัวเร็วไม่หยุด

        “แล้วทำงานกับนายหัวมากี่ปีคะพี่วิไล นายหัวเคยออกตัวแนะนำกันท่าใครขนาดนี้ไหมคนระดับนายหัวแค่ชายตาไปแลขี้คร้านจะวิ่งเข้าใส่ไม่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้หรอก”

        “นายหัวเขาจะทำอะไรก็เรื่องของเขาเราอย่าไปแส่เข้าใจไหม” วิไลตัดจบการสนทนา

        “ณดานี่คือเอกสารที่ลูกค้าต้องกรอกตอนก่อนเข้าพักนะ ณดาก็ให้ลูกค้ากรอกแล้วก็ขอพาสปอร์ตลูกค้ามาถ่ายเอกสารเก็บไว้ด้วยวันนี้ทำแค่นี้ก่อน” วิไลเริ่มสอนงาน ณดาคิดว่ามันไม่ได้ยากเธอกังวลใจเรื่องภาษามากกว่า

        หน้าที่ของเธอคือต้อนรับลูกค้าที่จะมาเช็คอินน์แล้วก็ดูแลลูกค้าที่กำลังจะเช็คเอ้าท์ เธอต้องคีย์ข้อมูลลูกค้าลงในระบบให้ถูกต้องว่าลูกค้าได้ห้องตรงกับที่จองมา

        ช่วงสายๆ ไปจนเกือบเที่ยงเป็นเวลาที่ยุ่งที่สุดเพราะลูกค้าจะเริ่มเช็คเอ้าท์และลูกค้าที่ยังพักอยู่ก็จะมาสอบถามข้อมูลการท่องเที่ยวหรือไม่ก็โปรแกรมทัวร์ต่างๆ แล้วก็จะยุ่งอีกทีตอนบ่ายสองไปจนถึงบ่ายแก่ๆ เพราะลูกค้าใหม่จะมาเช็คอินน์

        วันแรกของการทำงานณดาช่วยพี่วิไลเช็คอินน์ลูกค้าไปห้าคู่ส่วนลูกค้าเช็คเอ้าท์จี๊ดเหมาไปทั้งหมด

        “ไปนะจ๊ะสาวๆ คืนนี้มีนัดกับหนุ่ม” จิราภาโบกมือลาตอนห้าโมงกว่าด้วยความกระฉับกระเฉงเธอเป็นผู้หญิงที่มีพลังล้นเหลือจริงๆ

        “รายนั้นเขาเสน่ห์แรง ฝรั่งมาจีบอยู่หลายคนแต่แม่จี๊ดก็ไม่บอกสักทีว่าใครคือตัวจริงพี่กลับบ้านก่อนเจอกันพรุ่งนี้นะณดา” พี่วิไลก็โบกมือลาไปอีกคน

        “สวัสดีค่ะพี่วิไล” ณดายกมือไหว้วิไลแล้วเตรียมเดินกลับบ้านพัก

        “ณดา เดี๋ยวมาที่ออฟฟิศผมด้วย” ภาณุเดชสั่ง ณดาจึงเดินตามเขาไป

        “เป็นไงบ้างวันแรก เหนื่อยไหมมีใครมากวนใจรึเปล่า” เขาซักถามเธอด้วยสีหน้าจริงจัง

        “ไม่เหนื่อยค่ะแล้วใครจะกล้ามากวนใจณดาคะที่เจ้านายพูดไปเมื่อเช้ามันโจ่งแจ้งขนาดนั้น”

        “ก็แค่กันๆ ไว้คนอื่นจะได้ไม่มายุ่งจะได้ตามแค่ณดาคนเดียวให้คอยไปกันท่าหนุ่มๆ เด็กๆ ทั้งโรงแรมพี่เสียเปรียบนะแก่ขนาดนี้แล้วไม่มีแรงไปสู้หรอก” ภาณุเดชแกล้งทำสีหน้าหดหู่

        “เว่อร์ไปค่ะหนุ่มๆ ทั้งโรงแรมอะไรกัน”

        “นี่ไม่รู้สินะว่านุเที่ยวไปเพ้อถึงณดาให้ทุกแผนกฟังรายนั้นดูจะหลงรักณดาเอามากๆ พี่ไม่ห้ามนะถ้าณดาอยากคบกับคนรุ่นเดียวกันไม่ใช่คนแก่คราวพ่อแบบนี้” ตอนนี้ดูเหมือนเขาจะหดหู่ขึ้นมาจริงๆ ซะแล้ว

        “พี่สัญญาถ้าณดาให้โอกาสพี่จะดูแลให้ความรักให้ความอบอุ่นณดาจนหมดหัวใจของพี่เลย” เขาพูดมันออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

        “ณดาชอบคนมีอายุค่ะเพราะณดาไม่มีพ่อ ถึงแม่จะเลี้ยงณดามาแบบไม่เคยให้รู้สึกขาดอะไรแต่ณดาก็อยากรู้ว่าการมีพ่อมันเป็นยังไงมันจะอบอุ่นแค่ไหน”

        “แล้วพี่เดชก็ไม่ได้แก่คราวพ่อซะหน่อยร่างกายยังแข็งแรงเหมือนกับหนุ่มๆ เลยค่ะ” ณดาพูดแล้วส่งยิ้มหวานให้เจ้านายที่หล่อละลายใจของเธอ

        “แล้วรู้ได้ยังไงว่าพี่แข็งแรง” เขาถามแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์

        “ก็ที่ไปวิ่งทุกเช้าไงคะ ณดาวิ่งห้านาทีก็หอบจะตายแล้ว” ณดาพาซื่อไม่เข้าใจความนัยที่เขาสื่อ

        “อย่าไปยิ้มแบบนี้ให้ใครนะเก็บไว้ให้พี่คนเดียวได้ไหมพี่ไม่เคยรักใครมากขนาดนี้มาก่อนเลยรู้ไหมคะณดา”ภาณุเดชเชยคางณดาขึ้นมา

        ณดาจ้องมองสายตาคู่นั้นเหมือนโดนสะกดมนต์แต่ใจคิดไปว่าแล้วพี่ชาติล่ะเขาหลงรักเธอตั้งแต่แรกพบไหม

        “วันนี้ไปทานข้าวข้างนอกกันฉลองเริ่มงานวันแรกตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ณดาไม่ได้ออกไปไหนเลยใช่ไหมไม่เบื่อบ้างหรอ” เจ้านายหนุ่มเปลี่ยนมาจับมือนุ่มนิ่มของเธอไว้แทน

        “มันจะดีหรอคะไปด้วยกันแค่สองคน” ณดาเอ่ยถามด้วยความกังวลใจ

        “ดีที่สุดใครจะอยากพาก้างขวางคอไปด้วยล่ะแถวๆ ในเมืองมีร้านเค้กด้วยนะเห็นเขาว่ากันว่าอร่อยมาก” ภาณุเดชจับทางได้แล้วว่าเด็กสาวแก้มยุ้ยตรงหน้ารักการกินขนมมาก

        “จริงหรอคะ งั้นณดาต้องไปเปลี่ยนชุดไหมคะ” พอเอาเค้กมาล่อทุกอย่างก็ง่ายหมดสำหรับณดา

        “ไปชุดนี่แหละใครๆ จะได้รู้ว่าตอนนี้คบเด็กในโรงแรมแล้ว” เขาตอบเธอหน้าตาเฉย

        เมื่อมาถึงลานจอดรถณดาก็เดินไปที่รถกระบะคันโตที่นุเคยขับไปรับแต่เจ้านายเรียกให้เธอเดินไปอีกทาง เขายืนอยู่ข้างรถสปอร์ตสีดำสนิทและมันมีแค่สองประตู ณดาเดินตามไปอย่างหวาดๆ ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยเห็นรถหรูหราราคาแพงระยับใกล้ๆ แบบนี้มาก่อนเลยเธอจะได้นั่งมันจริงๆ หรือนี่

        “ไปรถคันนั้นก็ได้มั้งคะ” ณดายังคงยืนห่างจากรถคันหรูของเขาเหมือนกลัวจะไปทำให้มันบุบสลาย

        “ก็นั่นมันรถโรงแรมเผื่อใครต้องการใช้แล้วพี่จะเอามาขับได้ยังไง เกิดใครเขาอยากไปตลาดไปซื้อของกันเขาก็ไปไม่ได้สิณดา” เขาตอบแล้วเดินมาจูงมือเธอ

        ในรถของเขาเรียบร้อยมากไม่มีพวงมาลัยดอกไม้ ตุ๊กตาหรืออะไรเลยสักอย่างมันเรียบหรูเหมาะกับคนขับที่มาดนิ่งเนี๊ยบแบบเขาจริงๆ แต่มันมีกลิ่นหอมอ่อนๆเหมือนน้ำหอมที่เขาใช้อบอวลไปทั่วรถ ณดานั่งเกร็งจนไม่กล้ากระดุกกระดิกเลยทีเดียว

        “คาดเข็มขัดด้วยครับตัวเล็ก” เขาหันมาบอกแต่เธอไม่กล้าหยิบจับอะไรในรถคันนี้เลยเธอกลัวจะทำให้รถเขาเสียหาย เมื่อเห็นเด็กสาวข้างๆทำท่าเก้ๆ กังๆ เขาจึงเอื้อมมือมาคาดเข็มขัดนิรภัยให้

        ณดากลั้นหายใจจนเกือบตายเพราะเมื่อเขาคาดเข็มขัดให้เธอเสร็จเจ้านายขี้แกล้งก็แวะอ้อยอิ่งอยู่ตรงข้างๆ แก้ม แล้วค่อยๆ กดจมูกลงมา

        “ค่าบริการคาดเข็มขัดนิรภัยค่ะตัวเล็ก” เขาหัวเราะชอบใจที่แกล้งเธอได้

        ถึงเธอจะไม่ใช่สาวใสบริสุทธิ์แต่มันก็อดใจเต้นแรงไม่ได้ที่ต้องมาใกล้ชิดผู้ชายแบบเขา จี๊ดเล่าให้ฟังว่าเขาควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ามาหลายปีแล้วแต่ละคนคือระดับดารา นางแบบ นางงามทั้งนั้น

        แต่ดูเธอสิก็แค่เด็กกะโปโลคนนึงไม่มีชื่อเสียงไม่มีใครรู้จักเขากลับมาทำดีอ่อนโยนด้วยขนาดนี้จะไม่ให้หวั่นไหวไม่ตื่นเต้นได้ยังไงกัน ไม่ช้าก็เร็วเรื่องบนเตียงคงเกิดขึ้นแน่นอนซึ่งมันจะเป็นข้อพิสูจน์ได้ดีว่าเขาแค่อยากลองของใหม่หรือหลงรักเธอจริงๆ แบบคำที่เขาว่า

        ระหว่างทางณดาจึงตัดสินใจพูดกับเขาแบบเปิดอกไปเลยเพราะการทำให้คนระดับเขาขุ่นเคืองใจมันไม่เป็นผลดีต่อชีวิตเธอแน่ๆ

        “พี่เดชคะ อย่างที่ณดาบอกคือณดาเพิ่งเลิกกับคนรักมามันก็หมายความว่าณดา เอ่อ” เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

        “ณดาเคยมีความสัมพันธ์กับเขามาแล้วและก็กลัวว่าพี่จะรับไม่ได้” ภาณุเดชพูดต่อให้จนจบ

        จริงสินะเขาอายุมากกว่าเธอตั้งกี่สิบปีแค่นี้เขาจะเดาไม่ออกเชียวหรือ

        “คุณค่าของผู้หญิงอยู่ที่นิสัยใจคอไม่ใช่พรหมจรรย์ พี่เองผ่านผู้หญิงมาเยอะไม่กล้าไปเรียกร้องให้ผู้หญิงที่คบด้วยไม่เคยผ่านอะไรมาเลยหรอกนะมันไม่แฟร์” เขาอธิบายให้เธอเข้าใจ

        ณดาจึงได้สติผ่อนคลายลงแล้วก็ได้ยินว่าเพลงที่เปิดอยู่เป็นเพลงที่แม่เธอชอบฟังเช่นกัน

        “แม่ณดาก็ฟังเพลงวงนี้ค่ะ ณดาฟังมาตั้งแต่จำความได้เลย”

        “ว่างๆ ให้แม่มาเที่ยวที่นี่บ้างนะเรื่องที่พักก็ให้พักที่โรงแรมนี่แหละพี่จัดการให้เอง” เขาตอบแล้วยิ้มหวานให้เธอ เขาหน้าตาคมเข้มและดูเป็นคนนิ่งๆ แต่ยามที่เขายิ้มมันละลายใจเธอได้ทุกที

        เจ้านายพาเธอมานั่งที่ร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่งมีบริการทั้งอาหารไทยและอาหารต่างประเทศ เมื่อเธอกับเขานั่งลงเรียบร้อยผู้ชายที่ดูเหมือนจะเป็นเจ้าของร้านรีบเดินปรี่มาทันที

        “ลมอะไรพัดมาครับถึงยอมออกจากโรงแรมมาทานอาหารข้างนอกได้” ชายแก่คนนั้นเอ่ยถามด้วยความสนิทสนม

        “อยากพาณดามาลองทานร้านอร่อยประจำเกาะครับ ณดานี่คุณโชคชัยเจ้าของร้านคุณโชคชัยนี่ณดาครับเพิ่งมาทำงานที่โรงแรมพอดีว่าณดาเขามาจากกรุงเทพไม่มีคนรู้จักอยู่ที่นี่คุณแม่เขาเลยฝากไว้ในความดูแลของผม”

        “ขอบคุณมากครับที่คิดถึงร้านของผมเชิญตามสบายนะครับ” โชคชัยขอตัวออกไป

        หลังทานอาหารเสร็จเขาก็พาเธอเดินไปที่ร้านเค้กมันสมคำที่โฆษณานัก เค้กอร่อยหวานนุ่มลิ้นเหลือเกินเธอเลยขอซื้อกลับไปกินที่ห้องสองชิ้นและจะจ่ายเงินเองแต่มีหรือที่เขาจะยอม

 

        ทำงานได้เดือนกว่าจี๊ดก็ชวนเธอไปเที่ยวกลางคืนออกชมสีสันยามราตรี จี๊ดนี่จี๊ดสุดใจจริงๆ ฝรั่งยกแก้วชนแก้วให้เธอแทบทั้งคืนเพราะเธอเปรี้ยวสุดใจขาดดิ้น ณดาแค่ไปยืนเอาบรรยากาศเท่านั้นแต่เธอก็สนุกดีคงต้องมาอีกหลายๆ ครั้งเธอถึงจะชิน ขากลับจี๊ดแวะมาส่งเธอด้วยรถเครื่องสีแดงแปร๊ดคันเก่งก่อนจะซิ่งหายไปกับความมืดดูเหมือนเธอจะมีนัดกับฝรั่งหัวทองคนนึง

        ณดากลับมาถึงห้องก็มึนๆ เอาเรื่องอยู่ทั้งที่ดื่มแค่ไวน์ที่มีแอลกอฮอล์น้อยสุดเธอไม่ใช่นักดื่มหรือคอแข็งใดๆ เลย เธอหลับไปทั้งที่ยังอยู่ในชุดไปเที่ยวนั่นแหละ

        “ก๊อกๆ” เสียงเคาะเรียกที่หน้าห้องดังขึ้นตอนสิบโมงกว่า

        ณาดลากร่างอันอ่อนล้าไปเปิดประตูก็พบเจ้านายยืนหน้ามุ่ยอยู่หน้าห้อง

        “พี่โทรมาตั้งหลายครั้งเห็นปิดเครื่องเป็นห่วงเลยเดินมาดูไปกับจี๊ดมาใช่ไหม” เขาเดินเข้ามาในห้องแล้วปิดประตูดังปัง

        “ค่ะ ณดาดื่มไวน์ไปแก้วเดียวเอง” เธอหลับตายืนโงนเงนตอบเขา

        ภาณุเดชจับหน้าจับแขนเธอเพราะกลัวว่าจะเป็นไข้แต่ดูจากสภาพคงแค่เมาจริงๆ เขาทำใจไว้แล้วว่าการที่มาหลงรักเด็กจะต้องรับเรื่องแบบนี้ให้ได้

        ทั้งๆ ที่เตรียมใจไว้แต่ยามที่ต้องมาเจอจริงๆ มันฉุนเอามากๆ เขาไม่เคยหึงและหวงใครแบบนี้มาก่อนเลย ดูกระโปรงสิทำไมสั้นขนาดนั้นเสื้ออีกจะคว้านลึกไปถึงไหนเขาไม่คิดเลยว่าณดาจะมีหน้าอกอวบอัดขาวผ่องขนาดนั้น

        แล้วนี่เธอไม่คิดจะระวังตัวเลยใช่ไหมมายืนคอพับคออ่อนในชุดนี้ต่อหน้าเขาได้ยังไงกัน...ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห

        “ณดาไปอาบน้ำ พี่จะนั่งรอตรงนี้” เขาสั่งเธอเสียงห้วน ณดาก็เดินงงๆ ไปอย่างว่าง่าย

 

        พออาบน้ำเสร็จณดาก็รู้สึกสดชื่นเธอเดินออกมาหาเจ้านายที่นั่งหน้ามุ่ยรออยู่ดูแล้วเธองานเข้าแน่นอน เวลาเขาทำหน้าดุมันน่ากลัวแบบนี้เองสินะหน้าแบบนี้ใครเห็นใครไม่กลัวก็บ้าแล้ว

        “โกรธณดาหรอคะ” เธอนั่งลงข้างๆ เขาแต่ทิ้งระยะห่างพอสมควร

        ภาณุเดชพยายามระงับโทสะและใช้เหตุผลเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะโกรธเธอสักนิด

        “ไม่ได้โกรธพี่แค่เป็นห่วงโทรมาไม่มีใครรับกลัวจะเป็นอะไร” เขาหันมายิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน

        เมื่อเห็นว่าคนข้างๆ ดูอารมณ์ดีขึ้นณดาจึงขยับเข้าไปใกล้ๆ เอาศีรษะอิงไปที่แขนล่ำๆ ของเขา

        “ณดาปวดหัวจังเลยขอนอนแบบนี้ได้ไหมคะ” เธออ้อนเขา

        ภาณุเดชจับศีรษะเล็กๆ ให้พักลงที่ท่อนขาแน่นกล้าม เขาลูบผมเธอเล่นเบาๆ ณดาที่ยังคงเพลียและปวดหัวอยู่ก็หลับไปในไม่ช้าเธอจับมือเขาไว้หลวมๆ

        ภาณุเดชนั่งมองหน้าเด็กสาวด้วยใจที่เต้นแรงไม่เข้าใจตัวเองว่ามาหลงรักเด็กกะโปโลแสนธรรมดาคนนี้ได้ยังไง ณดาห่างไกลจากคำว่าสวยเซ็กซี่มากนักเธอไม่ได้สูงยาวเข่าดีเหมือนนางแบบที่เขาควงหน้าตาก็ไม่ได้สวยสะดุดตาอะไร

         แต่เด็กสาวที่เป็นเจ้าของความสูงแค่หนึ่งร้อยห้าสิบสามเซนติเมตรคนนี้มีดวงตาและรอยยิ้มที่แสนซื่อและบริสุทธิ์ซึ่งเขาไม่เคยพบเจอมันจากนางแบบทรงโตหรือนางงามที่ประดิษฐ์ยิ้มให้สวยแบบแข็งๆ สักคน

        อดีตอันเลวร้ายไม่สามารถพรากความไร้เดียงสาไปจากเธอได้เขาพอรู้มาคร่าวๆ จากที่มารดาของเธอเล่าให้ฟังเขาดีใจเหลือเกินที่เธอยังเป็นณดาที่มองโลกในแง่ดียังคงความน่ารักเป็นธรรมชาติไว้ได้ไม่เปลี่ยนแปลง ตัวเขาเจอแต่ความสวยปลอมๆ มาทั้งชีวิตเมื่อมาเจอความสดใสเป็นธรรมชาติและแสนจริงใจจากณดาเขาจึงหลงรักเธอแบบถอนตัวไม่ขึ้น

        เขานั่งมองเธอจนลืมเวลาลืมสิ่งรอบข้างไปจนหมดสิ้น เมื่อณดาตื่นนั่นแหละเขาถึงรู้ตัวว่านั่งมองเด็กสาวแก้มเนียนนิ่มคนนี้มากว่าสองชั่วโมงแล้ว

        “ณดาหิวค่ะ” นี่คือคำแรกที่เธอพูดหลังจากลืมตา

        “ไปล้างหน้านะคะแล้วไปกินข้าวที่ออฟฟิศด้วยกัน”

        วันนี้เป็นวันอาทิตย์พอทานข้าวเสร็จภาณุเดชเลยถือโอกาสพาตัวเล็กของเขาเที่ยวรอบเกาะสักหน่อยที่แรกที่พาไปคือหินตาหินยายมันเป็นหินที่มีลักษณะคล้ายอวัยวะเพศของชายและหญิงจนน่าประหลาด

        เมื่อณดามองไปเห็นหินตาเธอก็ยืนตะลึงและเขินอายอย่างหนักคิดดูสิคุณตาโดนคนไม่รู้กี่ร้อยกี่พันคนจ้องอวัยวะสำคัญมากี่สิบปีแล้ว ส่วนหินยายก็เป็นซอกๆ และมีน้ำทะเลซัดเข้าซัดออกเธอมองมันแค่แวบเดียวแล้วก็เดินออกมา รู้สึกว่าธรรมชาตินี่นอกจากสร้างสิ่งสวยงามได้แล้วยังสร้างความทะลึ่งได้อีกด้วย

        วันนี้เจ้านายของเธอเลือกขับรถกระบะคันโตมาแทนรถสปอร์ตเพราะเขาบอกว่าจะพาเธอไปผจญภัยซึ่งณดาเชื่อแล้วว่าเขาไม่ได้พูดเล่นตอนนี้เขากำลังขับพาเธอไต่ขึ้นภูเขาที่ดูเหมือนมันจะสูงและชันมากขึ้นทุกที

        ทุกเลี้ยวทุกโค้งเขาบังคับพวงมาลัยได้ดีเยี่ยมไม่มีการเบรกหรือกระตุกใดๆ ทั้งสิ้นมีอะไรบ้างไหมนะที่เขาไม่เก่งหรือไม่ชำนาญ ส่วนเธอก็นั่งชื่นชมวิวเขียวชอุ่มแสนสดชื่นด้วยความสบายใจมีคนขับทั้งหล่อทั้งเก่งแบบนี้หายห่วงได้เลย

        และเมื่อเครื่องยนต์ของรถคันโตดับลงเขาก็จับมือเธอแล้วพาเดินไปอีกเล็กน้อยจนไปหยุดที่สุดขอบทางเดิน เบื้องหน้าของณดาคือวิวเกาะแบบไกลสุดลูกหูลูกตา ลิบๆ ที่เห็นมีเกาะเรียงรายกันอยู่มากมายเจ้านายบอกว่ามันคือหมู่เกาะอ่างทอง ที่ที่มีหมู่เกาะน้อยใหญ่กระจัดกระจายอยู่ในทะเลสี่สิบกว่าเกาะด้วยกัน

        ณดาเคยไปเที่ยวทะเลมาก็หลายครั้งแต่ก็เป็นแค่ทะเลพัทยาเท่านั้นไม่เคยได้มาเห็นเกาะเห็นน้ำทะเลสีสวยๆ แบบนี้ เธอยืนมองวิวตรงหน้าด้วยความอิ่มเอมใจมันสวยหาคำบรรยายไม่ได้จริงๆ

        ภาณุเดชเห็นแววตาเป็นประกายของเด็กสาวที่เขายืนกุมมืออยู่ก็อดยิ้มไม่ได้ ณดาช่างเป็นคนที่ดูง่ายเหลือเกินเธอรู้สึกอย่างไรทุกอย่างมันจะออกมาทางสีหน้าและแววตาของเธอ

        เมื่อเด็กน้อยแก้มนิ่มชื่นชมวิวจนพอใจแล้วเขาก็พาเธอเดินเล่นรอบๆ ชวนกันดูนกดูไม้ไปเรื่อย เขาเองอยู่เกาะที่มีความสวยงามเป็นอันดับต้นๆ ของประเทศแต่แทบไม่ได้มาชื่นชมความงามของมันเลย

         ชีวิตของเขาคือกลางวันอยู่โรงแรมทำงานสิบสองชั่วโมงต่อวันหรือมากกว่านั้นตกค่ำก็อยู่ในห้องนอนกับผู้หญิงที่ควงไว้เพื่อปลดปล่อยอารมณ์ทางเพศเช้ามาก็จบแยกย้ายกันไปมีน้อยมากที่เขาจะนอนกับใครซ้ำสอง

        นอกจากวรนิดาหรือวีวี่เธอเป็นลูกสาวเจ้าของโรงแรมที่นี่เหมือนกัน พ่อแม่ของวีวี่พยายามจะให้เธอเปลี่ยนจากคู่นอนเป็นคู่รักมาหลายปีแล้วแต่เขาก็ไม่เคยมีทีท่าว่าจะยอมตาม

        วีวี่เป็นผู้หญิงที่อยู่ดีๆ ก็กรีดร้องได้ลั่นโรงแรมเพียงแค่น้ำส้มของเธอไม่เย็นพอ เขาเอือมระอาเธอมากติดที่ว่าเป็นเครือญาติพี่น้องกันห่างๆ เขาจึงจำเป็นต้องทนเอือมเธอต่อไป

        ต่อจากนั้นเขาก็พาเธอไปสักการะหลวงพ่อแดง ท่านคือพระที่ละสังขารไปหลายปีแล้วแต่ร่างกายของท่านยังคงไม่เน่าเปื่อย ณดาเดินวนดูอยู่หลายรอบด้วยความอัศจรรย์ใจ

        ที่ต่อมาคือน้ำตกหน้าเมือง ณดาขอเดินเล่นแค่ด้านหน้าเท่านั้นเพราะเธอไม่ค่อยชอบโลกทางน้ำเท่าไหร่นัก ที่สุดท้ายคือถนนหน้าทอนถนนสายนี้ยังคงมีตึกเก่าสมัยก่อนอยู่เกือบทั้งสาย ณดาเดินดูอะไรไปเรื่อยด้วยความเพลิดเพลินส่วนเขาก็เดินตามเธอต้อยๆ อย่างมีความสุข

        ณดาสังเกตว่าทุกๆ ที่ ที่เธอกับเขาแวะจะต้องมีคนมาทักทายเขาเสมอ “คุณเดชสวัสดีครับ” “คุณภาณุเดชสบายดีนะครับ” เรื่อยไปจน “ไอ้เดชมาทำอะไรแถวนี้” ซึ่งเขาก็ทักทายทุกคนด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มทุกครั้ง

        ณดารู้สึกเหมือนเดินอยู่กับ ส.. ที่กำลังมาขอคะแนนเสียงจากชาวบ้านและทุกครั้งเขาจะแนะนำว่าเธอคือลูกสาวของญาติสนิทที่เขาตกปากรับคำไว้ว่าจะดูแลเป็นอย่างดี ณดาพอใจที่เขายังไม่รวบรัดตัดตอนบอกคนอื่นไปว่าเธอกับเขาคบกันจริงจัง

        “ขอพี่จับมือได้ไหม” ภาณุเดชเอ่ยถาม ณดาจึงยื่นมือนุ่มนิ่มเล็กจ้อยไปจับมือใหญ่หนาของเขาไว้เจ้านายพาเธอมาเดินเล่นที่ถนนเลียบหาดหน้าทอน ทั้งคู่เดินไปเรื่อยๆ โดยไม่พูดอะไรกัน

        จนเมื่อสุดถนนภาณุเดชก็หยุดเดินแล้วหันหน้าไปทางทะเลชวนณดามองพระอาทิตย์ตก เขาโอบเอวเธอไว้หลวมๆ มองตาเธอด้วยสายตาแห่งความรักที่เปี่ยมล้นแล้วจึงหันไปชื่นชมความงามของพระอาทิตย์อัสดงจนมันลับหายไปจากสายตา

        ภาณุเดชจะเป็นคาดเข็มขัดนิรภัยให้ณดาทุกครั้งเพราะเขาต้องการเก็บค่าบริการจากแก้มนิ่มๆ เขามาส่งเธอที่หน้าห้องแล้วก็กลับไปนอนที่บ้านหลังใหญ่โตเพียงคนเดียว

        พอณดาเริ่มคล่องกับส่วนของงานต้อนรับภาณุเดชก็พาเธอไปเรียนรู้งานในส่วนห้องอาหารเขาอยากให้เธอมีประสบการณ์ในหลายๆ แผนกเพราะงานทุกแผนกในโรงแรมมันก็รวมกันเป็นวงกลมหนึ่งเดียว ถึงเธอจะอยู่แผนกต้อนรับแต่เธอก็ควรจะรู้ว่าตอนเช้าห้องอาหารมีเมนูอะไรบ้าง

        เช้าวันแรกในห้องอาหารเจ้านายพาเธอไปถึงตั้งแต่เจ็ดโมง เขาบอกรายละเอียดว่าวันนี้จะมีอาหารอะไรบ้างและเดินแนะนำจุดต่างๆ จนทั่ว เมื่อลูกค้าเริ่มลงมาใช้บริการเจ้านายก็ให้เธอไปคอยทักทายและพามาที่โต๊ะเมื่อลูกค้านั่งเรียบร้อย เจ้านายก็จะให้ถามลูกค้าว่าต้องการรับชาหรือกาแฟแล้วเขาก็จะเป็นคนรินให้เอง

        “วันนี้นายหัวลงครัวเองเลยนะครับ” พ่อครัวทักทาย

        “สองสามวันนี้ผมจะให้ณดามาอยู่ครัวเช้านะครับ” เขาตอบและสายตาก็สอดส่องลูกค้าในห้องอาหารไปทั่วว่ามีตรงไหนขาดตกบกพร่องรึเปล่า ณดาสงสัยว่ามีอะไรในโรงแรมนี้ที่เขาไม่รู้บ้างไหม เมนูอาหาร เมนูเครื่องดื่มดูเหมือนเขารู้จักมันละเอียดไปทุกรายการ วันๆ นึงนี่เขานอนกี่ชั่วโมงกันนะ

        “พี่วิไลคะ บ้านเจ้านายอยู่ไกลจากที่นี่ไหมคะ”

        “ไม่ไกลหรอกอยู่เลยโรงแรมไปนิดเดียว ทำไมหรอณดา”

        “เมื่อวานณดาไปอยู่ห้องอาหารมาค่ะแล้วเจ้านายแนะนำพวกอาหารที่มีบริการลูกค้าได้แบบปากเปล่าเหมือนเขาจำได้หมดทุกเมนูเลยค่ะ ณดาก็เลยสงสัยว่าบ้านเขาอยู่ไกลไหมเพราะตอนเช้าบางทีเจ้านายก็มาวิ่งที่หน้าหาดหรือไม่ก็มาถึงออฟฟิศเช้ามากๆ ไม่รู้ว่าเขาได้นอนกี่ชั่วโมงกัน”

        “นายหัวเขารู้ทุกอย่างแหละ ที่ลูกค้าโรงแรมแรมเราไม่เคยขาดก็เพราะนายหัวเขาใส่ใจทุกอย่างไม่ใช่แค่ลูกค้าที่เขาใส่ใจลูกน้องทุกคนด้วยนายหัวไม่เคยมองข้าม วันเกิดใครนายหัวก็จะมีของขวัญให้ตลอด” พี่วิไลตอบด้วยสีหน้าชื่นชม

        ณดาทำงานที่นี่มาได้สามเดือนแล้วยังไม่เคยได้ยินใครว่าเขาสักทีมีแต่ชื่นชมและก็เกรงใจเพราะเขาทำตัวให้น่าเกรงใจไม่ใช่เพราะข่มเหงให้เกรงกลัว

        เลิกงานเย็นนั้นณดาจึงตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่เธอควรจะเอาอกเอาใจเขาบ้างไม่ใช่ให้เขาคอยแต่เดินตามเธอในร้านเค้กหรือไม่ก็ร้านหนังสือ ณดาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมผู้ชายในชีวิตถึงชอบตามใจเธอนัก

        “เหนื่อยไหมคะพี่เดช” ณดาถามหลังจากทานข้าวเสร็จ เธอสังเกตว่าเขามีสีหน้าเหนื่อยล้าพอสมควรช่วงนี้ลูกค้าเยอะมาก ณดาแทบไม่เห็นเขาอยู่ในออฟฟิศเลยเพราะเขาต้องคอยเดินไปดูตรงนั้นตรงนี้ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี

        “นิดหน่อยค่ะ วันนี้เดินทั้งวันเลยอากาศก็ร้อนด้วย”

        ณดาเดินไปหยิบผ้าเย็นในตู้เย็นซับไปเบาๆ จนทั่วใบหน้าคมเข้มแล้วก็เลยลงมาที่ต้นคอ เขาหลับตาพริ้มดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อณดาเห็นว่าเขายังหลับตาอยู่จึงฉวยโอกาสหอมแก้มไปหนึ่งที

        “หายเหนื่อยไหมคะ” ณดาอมยิ้มถามเขา

        “เป็นปลิดทิ้งเลยค่ะ” ภาณุเดชส่งยิ้มละลายใจกลับมา

        “อาทิตย์ที่แล้วก็พาณดาไปนั่นไปนี่ตั้งหลายวัน ณดาขอโทษนะคะที่ไม่ได้สังเกตเลยว่าพี่เดชงานเยอะแล้วก็เหนื่อยขนาดนี้” เธอพูดด้วยความรู้สึกผิดจริงๆ

        “เวลาที่อยู่กับณดาคือเวลาที่พี่มีความสุขที่สุดนะคะ พี่เต็มใจจะพาณดาไปทุกที่ที่พี่สามารถพาไปได้” เขาตอบด้วยสายตาที่แสนจะอ่อนโยน

        “ขอพี่งีบสักแปบได้ไหมเดี๋ยวช่วงหัวค่ำต้องไปงานสังสรรค์ของคนในสมาคมโรงแรมอีก” เมื่อณดาเอ่ยตกลงเขาก็ล้มตัวลงมาหนุนตักเธอแล้วก็หลับไปจริงๆ ภายในเวลาไม่กี่นาที ณดานั่งเงียบๆ นิ่งๆ ปล่อยให้เขาพักผ่อนให้สบายแต่หลับไปได้แค่ยี่สิบนาทีก็มีสายเรียกเข้าโทรมาเตือนว่าอย่าลืมนัดค่ำนี้เขาเดินมาส่งเธอที่ห้องแล้วจึงขับรถออกไป

 

        “นุ มานั่งด้วยกัน” ณดาเรียกอนุศักดิ์ที่กำลังเดินถือจานข้าวหาที่นั่งอยู่

        “ณดาเป็นยังไงบ้างสบายดีไหม”

        “สบายดี ไม่เห็นนุเลยไปแอบอู้อยู่ไหนเนี่ย” ณดาแซวเขาเล่นๆ

        “อยู่แต่ในห้องช่างไม่ได้ออกมาเลย ตอนนี้มีงานวัดแถวตลาดณดาอยากไปไหม” อนุศักดิ์เอ่ยชวน

        “ไปสิ ณดาอยากไปหาโบว์ผูกผมอันใหม่อยู่พอดี”

        ณดาแวะบอกเขาจะไปข้างนอกเพราะไม่อยากให้เขาเที่ยวตามหาหรือกังวลใจ เขาให้เธอไปได้แต่ห้ามกลับเกินสี่ทุ่มออกจะเผด็จการนิดๆ ไหมเนี่ย

        ณดาได้โบว์ผูกผมที่คาดผมแล้วก็ตุ้มหูอันเล็กจิ๋วอีกหลายคู่ตอนนี้เธอเริ่มชอบใส่เครื่องประดับขึ้นมาบ้างแล้วเพราะเห็นยัยจี๊ดใส่มาได้ทุกวันแทบไม่ซ้ำแบบกันเลย

          สี่ทุ่มตรงภาณุเดชก็มาเช็คที่ห้องว่าเธอกลับมาแล้วจริงๆ ณดาก็เลยโชว์ว่าเธอได้อะไรมาบ้าง

        “คู่นี้น่ารักไหมคะ”

        “น่ารักแต่สู้ตัวเล็กไม่ได้ค่ะตัวเล็กน่ารักกว่า” ภาณุเดชตอบ

        ณดาก็อายม้วนไปสิ เขาชอบทำให้เธอรู้สึกว่าเธอน่ารักน่าทะนุถนอมซะเหลือเกินทั้งๆ ที่เธอก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนนึง

        “ไปเดินเล่นที่หาดกันไหม”

        เขาจับมือแล้วพาไปที่หน้าหาด ภายในโรงแรมเงียบเชียบเพราะดึกแล้วพอเดินไปสุดหาดเขาก็นั่งลงแล้วโอบกอดเธอไว้แถมยังเอาคางสากๆ มาเกยไว้ที่ไหล่เล็กๆ ของเธออีก

        “เชื่อไหมว่าพี่ไม่เคยมีเวลามานั่งดูดาวที่หาดแบบนี้เลยทั้งที่มีโรงแรมติดหาด จริงๆ ไม่มีใครมานั่งด้วยมากกว่าเวลามันมีอยู่” ภาณุเดชถูจมูกไปกับแก้มนิ่มๆ ของณดา

        ณดาได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อ นี่เธอจะไม่รอดแล้วใช่ไหมเธอยังไม่พร้อมเธอยังทำใจไม่ได้ทางด้านร่างกายเธอพร้อมมากพร้อมมานานแล้วด้วยเธออยากกระโจนใส่เขาตั้งแต่วันแรกๆ แต่ที่ไม่พร้อมเพราะเธอกลัว การมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับคนมีอิทธิพลระดับนี้มันเสี่ยงพอสมควรถ้าเกิดวันนึงเขาไม่พอใจอะไรเธอขึ้นมาเธอแทบจะไม่มีสิทธิ์อยู่บนเกาะด้วยซ้ำ

        “ไม่ต้องนั่งตัวแข็งขนาดนั้นหรอกตัวเล็กพี่ไม่ฝืนใจหรอกค่ะ” เขาค่อยๆ คลายวงแขนให้หลวมลง

        “กลับกันเถอะ” เขาชวนเมื่อเห็นเธอดูจะอึดอัดกับการแนบชิดนี้

        “นั่งต่อได้ไหมคะ” ณดาหันไปจับแขนเขาให้กลับมาโอบกอดเธอไว้เหมือนเดิม

        “พี่เดชคะ พี่เดชต้องเข้าใจนะคะว่าคนระดับพี่เดชใครๆ ก็ต้องเกรงกลัวซึ่งมันรวมถึงณดาด้วยถ้าวันนึงพี่เดชเบื่อณดาแล้วณดาจะทำยังไงคะ”

        “แค่พี่เดชพูดคำเดียวว่าณดาไม่ดี ณดาก็หมดอนาคตแน่นอนสำหรับชีวิตที่เกาะนี้” เธอพูดความอึดอัดของออกไป

“ณดา พี่เป็นลูกผู้ชายเป็นสุภาพบุรุษมากพอนะคะพี่ไม่มีทางพูดจาให้ร้ายผู้หญิงหรอกถ้าพี่จะฝืนใจณดาคิดว่าพี่ทำไม่ได้หรอคะตัวเล็กแค่นี้พี่หิ้วไปทำอะไรตรงไหนก็ได้” ประโยคสุดท้ายเขาพูดออกมาแบบขำๆ จนเธอเคือง

          “แหม ณดาไม่ใช่ลูกมะพร้าวนะคะจะได้หิ้วง่ายหิ้วสะดวก” เธอค้อนขวับเข้าให้แล้วทั้งคู่ก็นั่งชมเดือนชมดาวด้วยกันอีกหลายชั่วโมง

 


ตอนที่แล้ว ตอนต่อไป


เล่มที่คนอื่นอ่าน

captcha


{เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}| {หนังx}| {คลิปหลุด}| {เย็ด}| {หนังโป๊}| {หี}| {หนังav}|